In 2025 is er iets verschoven.
Voor het eerst in jaren durf ik te zeggen: ik kan nu toepassen wat ik altijd al wist.
Ik ben rustiger geworden in mijn hoofd, omdat ik beter begrijp waar het werkelijk om draait. Of in ieder geval: ik heb het gevoel dat ik het weet. Genoeg om rust te vinden. Genoeg om het goed te laten voelen.
Waar het om gaat?
Het enige wat ertoe doet in mijn leven is het gevoel dat ik heb bij dit leven. De route naar dat goede gevoel ligt binnen mijzelf, niet in dingen die ik doe of bereik in de buitenwereld.
Jarenlang dacht ik dat dit betekende dat het niet uitmaakte wat ik deed. Als geluk toch van binnen zit, waarom zou ik dan actief het leven in stappen? Maar dat was een misvatting.
Het tegenovergestelde blijkt waar: juist omdat mijn geluk van binnen zit, ben ik vrij om voluit te leven. Niet vanuit “dit moet ik doen om gelukkig te worden”, maar vanuit “ik durf te doen wat goed voelt, omdat mijn basis oké is”.
Interne rust is geen eindpunt waar je blijft zitten. Het is de basis die je de vrijheid geeft om te bewegen, te experimenteren, actief te zijn in de wereld – zonder dat uitkomsten je geluk bepalen.
De truc? Doen wat goed voelt.
Dat klinkt simpel, maar ik kon het eerder niet toepassen. Ik vond altijd dat ik bepaalde dingen móest doen en andere juist niet mocht doen. Niet omdat ík dat wilde, maar omdat het anders niet goed zou zijn of komen.
Mijn interne kompas is beter gekalibreerd geraakt. Ik vertrouw meer op mijn gevoel. Daardoor durf ik te doen wat goed voelt om te doen, met een goed gevoel.
Dat is mijn terugblik op 2025. En mijn basis voor 2026.
Ik wens je toe dat je je eigen kompas blijft volgen – of de ruimte vindt om opnieuw te kalibreren.