Waar verlang jij op dit moment het meest naar?

God is de stem die tegen Abraham zegt: als je de roep van het avontuur volgt, zul je een zegen zijn voor jezelf

Als het leven ergens over gaat, dan is het dit: het avontuur aangaan dat van binnen roept. Niet omdat iemand anders het van je verwacht, maar omdat jij voelt dat dit jouw pad is. Het avontuur is meeslepend, verantwoordelijk, romantisch. Het vraagt iets van je en het rechtvaardigt het lijden dat er soms bij hoort. Het geeft een reden om op te staan in de ochtend, zelfs als je pijn hebt.

De afgelopen tijd merk ik dat het geven van deze trainingen mij terugbrengt bij iets wat ik al sinds mijn kindertijd kwijt was. Voor het eerst sinds mijn tiende voelt het alsof ik iets doe dat werkelijk van mij is. Niet omdat mijn ouders het wilden, niet omdat school of werk het verlangde, niet omdat mijn omgeving een beeld van mij had waaraan ik moest voldoen. Ik doe dit omdat ik het wil doen.

Juist daarom is het spannend om dit uit te spreken tegen de mensen die het dichtst bij me staan. Ik geef deze trainingen niet om te voldoen aan verwachtingen. Ik geef ze omdat ik merk dat ik ervan leer. Elke keer opnieuw zie ik stukken in mezelf die helder worden doordat ik ze hardop moet uitleggen. Dat confronteert, maar het klopt. Het laat me groeien.

Daarom weet ik dat ik op de juiste weg zit. Want ik leer nu, in plaats van dat ik anderen tevreden houd. Pleasen kon ik al toen ik nauwelijks op de wereld was. Op mijn twintigste, dertigste, veertigste werd ik er alleen maar beter in. Maar tot mijn tiende was ik vooral mezelf. Ik ging mijn eigen weg, zonder angst, zonder afstemming op verwachtingen. Ik was een lefgozer.

En ergens in de jaren daarna raakte ik dat kwijt. Ik begon me te richten op wat anderen nodig hadden, op wat goed hoorde te zijn, op wat passend was. Afstemmen werd een overlevingsstrategie. Handig misschien, maar het is niet mijn kern. Mijn kern is vrijheid. Onderzoeken. Zelfstandig denken. Durven. Het onbekende in stappen omdat het roept.

Het avontuur dat ik nu aanga is precies dat. Terugkeren naar de stem die diep vanbinnen zegt: dit is van jou. Dit klopt. Dit is jouw weg. En als ik dat volg, ben ik een zegen voor mezelf.

Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het waar is.