In mijn werk komen steeds dezelfde vragen terug. Vragen over mijn aanpak, over wat je kunt verwachten en over de thema’s die vaak langskomen. Hieronder vind je een overzicht dat je helpt om te voelen of mijn manier van begeleiden bij jou past.
Er bestaan in ieder mens twee innerlijke bewegingen. De eerste is gericht op veiligheid, controle en voorspelbaarheid. Ze ontstaat uit het oude overlevingsprincipe: vermijden wat pijn doet en grijpen naar wat prettig voelt. Het is de stem die je waarschuwt, analyseert, beschermt en bevestiging zoekt. We noemen dit vaak het ego.
Er zijn momenten waarop het lijkt alsof het leven sneller gaat dan jijzelf. Werk, relaties, verwachtingen en oude patronen duwen en trekken, terwijl je ergens diep vanbinnen weet dat het eenvoudiger en helderder kan. Bewuste intentie is voor mij een sleutel daarin. Niet als trucje, maar als innerlijk kompas dat richting geeft aan je aandacht, je keuzes en je energie.
Coaching is geen product. Het is een ontmoeting die ergens toe moet doen. Jij brengt je leven, je vragen, je patronen en soms ook je laatste beetje energie. Ik breng mijn aandacht, ervaring, intuïtie, kennis en mijn vermogen om te zien wat je zelf soms nog niet kunt zien.
Als ik met iemand werk, kijk ik niet alleen naar doelen of problemen. Ik kijk naar jou als geheel. Hoe je denkt. Hoe je lichaam reageert. Wat je niet zegt maar wel laat zien. Wat er tussen ons gebeurt in het moment. Coaching is voor mij geen techniek. Het is ontmoeting, helderheid en beweging van binnenuit.
Soms lees je een levensverhaal dat niet alleen iets vertelt over die persoon, maar ook een spiegel vormt voor je eigen zoeken. Het verhaal van Leo Tolstoj is zo’n spiegel. Niet omdat hij een groot schrijver was, maar omdat hij laat zien hoe leeg succes kan zijn wanneer het innerlijk geen fundament heeft.
Er zijn momenten waarop mijn innerlijke lijn zo voelbaar is dat ik bijna niets anders kan doen dan haar volgen. Het is alsof er in mij een stille stroom loopt die precies aangeeft waar ik moet zijn. Soms wijk ik een beetje naar boven uit, soms naar beneden, maar steeds vaker beweeg ik in het midden. Die lijn wordt breder, steviger, betrouwbaarder. En juist doordat zij groeit, voel ik steeds sterker wat ik nodig heb.
Soms kom je een woord tegen dat iets raakt wat je altijd al wist, maar dat je nooit eerder in taal hebt kunnen vangen. Voor mij was dat het Duitse woord spüren. Ik leerde het kennen via mijn vriend Charly, die hoog in de bergen van Oostenrijk woont.
Er zijn momenten waarop je voelt dat je niet meer wilt praten. Niet omdat je je afkeert, maar omdat je oprecht niet meer weet hoe je nog in verbinding kunt blijven. Het gesprek loopt vast, de woorden voelen leeg en elke poging tot uitleg lijkt alleen maar meer afstand te creëren.
We worden dagelijks overspoeld met adviezen over gezondheid. Artsen, media en instanties bedoelen het vaak goed, maar veel van die adviezen rusten op oude aannames, selectief onderzoek of economische belangen. Daardoor blijven bepaalde gezondheidsmythes hardnekkig bestaan. Mythes die je vitaliteit verzwakken en je lichaam uit balans brengen.
Eten raakt alles: cultuur, gezondheid, identiteit, ethiek. Maar als we alle ruis weghalen, blijft één vraag over: waar is het menselijk lichaam oorspronkelijk op gebouwd? Welke voeding heeft ons gevormd gedurende honderdduizenden jaren? De evolutie laat hierover een verrassend consistent beeld zien.
Ik ben Pierre Greijmans, holistisch coach in Amstelveen, begeleider van mensen die midden in verandering staan. Ik werk met mensen die voelen dat het oude niet meer klopt en die verlangen naar rust, helderheid en een leven dat past bij wie ze werkelijk zijn. Mijn werk gaat over essentie. Over eerlijk kijken. Over ruimte maken voor wat gezien wil worden, in hoofd, hart en lijf.